در این پژوهش تلاش شد با استفاده هم زمان از نانوصفحه های گرافن اکسید و نانو ذره های آهن اکسید، ویژگی های غشاهای پلی اتر سولفون بهبود داده شود. برای این منظور غلظت های گوناگون نانوذره های Fe3O4 و GO با مجموع غلظت ثابت تهیه شد و اثر افزایش این نانوذره ها در شار آب خالص، پس زنی Na2SO4 و ویژگی های ضد گرفتگی مورد بررسی قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل غشاها از طیف سنجی تبدیل فوریه فروسرخ، تصویرهای میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی و میکروسکوپ نیروی اتمی استفاده شد. عملکرد جداسازی غشاها توسط آزمایش های زاویه تماس، اندازه گیری تخلخل، محتوای آب، شار آب خالص و همچنین پس دهی نمک مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتیجه ها نشان داد که با افزایش نانوذره های آهن، شار آب خالص از 12L /m2h در غشای اصلاح نشده به 48L /m2h در نسبت 375/0: 125/0 از نانوذره های Fe3O4: GO افزایش می یابد. افزون بر این، برای غشای M4 بیش ترین میزان پس زنی Na2SO4 (61%) به دست آمد. همچنین بهترین ویژگی های ضد گرفتگی در غشا دارای 125/0 درصد وزنی از نانوذره های آهن اکسید و 375/0 درصد وزنی از نانوذره های گرافن اکسید با نرخ بازیابی شار 85 درصد دیده شد.

در سال های اخیر تشکیل هیدرات های گازی به دلیل کاربردهای آن ها موردتوجه قرار گرفته است. ذخیره و انتفال گاز طبیعی و همچنین جداسازی گازهای اسیدی مانند کربن دی اکسید از گاز طبیعی و خروجی موتور های احتراق به کمک پدیده هیدرات مورد مطالعه گسترده پژوهشگران قرار گرفته است. اثر افزودنی ها در تشکیل هیدرات های گازی نقش چند گانه ای دارند. برخی از این افزودنی باعث تسریع در تشکیل هیدرات می شود که به آن ها ارتقا دهنده گفته می شود. از جمله این افزودنی ها نانو ذره های اکسیدهای فلزی است. در این پژوهش اثر نانوذره های آهن اکسید و روی اکسید بر روی سینتیک تشکیل هیدات مورد بررسی قرار گرفته است. در پژوهش های پیشین اثر نانوذره های آهن اکسید بر سینتیک تشکیل هیدرات مورد بررسی قرار نگرفنه است، از سویی بارگذاری جدیدی از نانوذره های روی اکسید برای بررسی ظرفیت ذحیره سازی و سرعت تشکیل هیدرات در این پژوهش مورد مطالعه قرار گرفت. در این پژوهش بررسی آزمایشگاهی اثر این نانوذره ها در تشکیل هیدرات گازی و بررسی پارامترهای سینتیکی تشکیل هیدرات کربن دی اکسید انجام شد، نتیجه های آزمایشگاهی نشان داد ظرفیت ذخیره سازی در حضور نانوسیال تا 10% افزایش یافته است. در حضور نانوسیال روی اکسید با فشار تزریفی آغازین 37 بار زمان لازم برای تشکیل کامل هیدرات CO2 در حدود 10 برابر و در فشار اولیه 28 بار در حدود 22 درصد نسبت به آب خالص بهبود یافت.

تکنولوژی نانو در بسیاری از علوم از اهمیت و جایگاه ویژه ای برخوردار است. در علم مهندسی به دلیل نگاه کاربردی به مسائل، نانومواد کاربرد بسیار وسیعی پیدا کرده است. در این کار، ابتدا نانوذره اکسید آهن به نام مگمایت سنتز شد، سپس این نانوذره جهت جذب آسفالتین از محلول تهیه شده آسفالتین- تولوئن مورد استفاده قرار گرفت. به کمک داده های آزمایشگاهی رفتار سینتیکی جذب آسفالتین بر روی نانوذرات مگمایت مدل سازی شد. برای سنتز نانوذرات مگمایت، روش هم رسوبی فریک و فروس که یک روش آسان و کم هزینه است انتخاب گردید. ساختار کریستالی و مورفولوژی نانوذرات سنتز شده به کمک الگوی پراش اشعه X (XRD)، تصویر میکروسکوپ الکترونی (SEM) و طیف FT-IR مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از آنالیزهای مذکور نشان داد که نانوذرات سنتز شده، از نوع نانوذرات مگمایت و دارای ساختار کریستالی با قطر کمتر از50nm می باشد. در تحقیق حاضر، نانوذرات مگمایت برای اولین بار در فرآیند جذب آسفالتین مورد استفاده قرار گرفت. بررسی نتایج حاصل از سینتیک جذب مولکول های آسفالتین بر روی این نانوذرات نشان داد که در مدت زمان کمتر از دو ساعت فرآیند جذب به تعادل می رسد. برای تعیین مکانیسم سینتیکی این فرآیند، داده های تجربی با مدل لاگرگرن شبه مرتبه یک و دو تطبیق داده شد که نتایج حاکی از تطابق خوب داده های آزمایشگاهی با مدل لاگرگرن شبه مرتبه دو داشت.

تحقیق حاضر به منظور بررسی سمیت غلظت های مختلف (صفر، 50، 100، 200 و 400 میکروگرم بر میلی لیتر) نانواکسید آهن (Fe3O4) بر جوانه زنی، رشد ریشه چه، ساقه چه و گیاهچه دو گونه Fisch. ex Link Agropyron desertorumو Agropyron elongatum (Host). Beauv بر پایه طرح کاملا تصادفی با 4 تکرار صورت گرفت. نتایج نشان داد، غلظت بالای نانواکسید آهن کاهش درصد جوانه زنی و رشد گیاهچه در دو گونه مورد مطالعه را به دنبال دارد، به طوریکه غلظت 400 میکروگرم بر میلی لیتر این نانوذره باعث کاهش درصد جوانه زنی A. desertorum (از 95 به 70 درصد) و A. elongatum (از 84 به 45 درصد)، همچنین کاهش رشد گیاهچه A. desertorum (از 08/8 به 32/6 سانتی متر) و A. elongatum (از 62/11 به 27/7 سانتی متر) شد. A. elongatum در خصوصیات مورد مطالعه بیشتر از A. desertorum تحت تاثیر غلظت های مختلف نانوذره مورد مطالعه قرار گرفت.

در سال های اخیر، روش های سبز به ویژه استفاده از عصاره های گیاهی در سنتز نانوذره های فلزی توجه زیادی را به خود جلب کرده است. در این پژوهش، زیست سنتز نانوذره های آهن اکسید (Fe 3O4-NPs) مغناطیسی با استفاده از عصاره آبی کاکتوس اپونتیا انجام شد. عصاره گیاهی در فرایند سنتز نانوذره ها نقش کاهنده و پایدارکننده را داشت. ساختار و ریخت نانوذره های آهن اکسید سنتزشده با روش های پراش پرتو ایکس (XRD)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، طیف سنجی تبدیل فوریه فروسرخ (FTIR)، طیف سنجی بازتاب نفوذی (DRS) و مغناطیس سنجی نمونه ارتعاشی (VSM) تأیید شد. برپایه نتیجه های به دست آمده، استفاده از روش ارائه شده منجر به سنتز نانوذره های مغناطیسی آهن اکسید کروی شکل با میانگین اندازه 7/9 نانومتر شد. همچنین، مشتقات پیریمیدین از یک واکنش سه جزئی و تک ظرفی بین آلدهیدهای آروماتیک، استواستانیلید و اوره یا تیواوره در حضور آهن اکسید مغناطیسی سنتزشده به عنوان کاتالیست، در حلال اتانول و در دمای اتاق سنتز شدند. زمان کوتاه واکنش، مراحل خالص سازی آسان و بازده بالا از مزایای این روش هستند.

اهداف: علی رغم کارکردهای فراوان نانوذرات در علوم و صنایع مختلف، به دلیل ویژگی های منحصربه فرد این ترکیبات، عوارض احتمالی آن ها بر سلامت انسان به طور کامل بررسی نشده است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثر نانوذره اکسید آهن- روی بر هورمون های تیروییدی و ارزیابی تغییرات بافت تیرویید در رت های نر بود.مواد و روش ها: رت های نر نژاد ویستار به صورت تصادفی به سه گروه هشت تایی تقسیم شد. گروه نخست، گروه کنترل، 0.5 میلی لیتر سرم فیزیولوژی را به مدت هفت روز و گروه های دوم و سوم 0.5 میلی لیتر محلول نانوذره اکسید آهن- روی را در غلظت های ppm100 و ppm 200 به مدت هفت روز دریافت کردند. تزریق به صورت درون صفاقی انجام گرفت و در روزهای دوم، هفتم و چهاردهم پس از شروع آزمایش، غلظت سرمی هورمون های TSH و T3 و T4 تعیین شد. در روز چهاردهم بافت تیرویید با بی هوشی عمیق خارج و بررسی بافت شناسی شد.یافته ها: تزریق نانوذره اکسید آهن- روی در غلظت های ppm 100 و ppm 200 باعث کاهش معنا دار سطح هورمون TSH در مقایسه با نمونه های کنترل شد (P<0.05). در سطح هورمونی T3 تغییر معنا داری مشاهده نشد (P>0.05). تیمارهای حاوی نانوذره اکسید آهن- روی به طور معناداری سطح سرمی هورمون T4 را افزایش داد (P<0.05). تیمارهای حاوی نانوذره از لحاظ ویژگی های بافتی دارای خون رسانی شدیدتر، التهاب خفیف و اندازه فولیکول بزرگ تری بود که با افزایش غلظت نانوذره این آثار شدیدتر مشاهده شد.نتیجه گیری: با توجه به تغییرات مشاهده شده در سطح هورمون های تیروییدی و تغییرات بافت تیرویید می توان نتیجه گرفت که نانوذرات اکسید آهن- روی بر فعالیت غده تیرویید اثر سمی دارد. انجام مطالعات بیشتر در بررسی آثار سمی نانوذرات اکسید آهن- روی در دوزهای مختلف و زمان های مختلف در معرض قرارگیری با نانوذره ضروری به نظر می رسد.

نانوذرات اکسید آهن و اکسید روی با یک روش سریع مایکروویو سنتز شدند. نانوساختارهای اکسید آهن از طریق یک واکنش سریع بین نیترات فلز و آمونیاک سنتز شدند. نانوساختارها با پراش پرتوایکس و میکروسکوپ روبشی الکترونی مشخصه یابی گردیدند. هدف غنی سازی زراعی افزایش و توسعه مواد مغذی در بخش های خوراکی گیاهان است. عناصر کم مصرف منیزیم (Mg)، منگنز (Mn)، مس (Cu)، بور (B) و کلسیم (Ca) برای گیاهان، انسان ضروری است. افزایش ظرفیت عمده محصولات، تا حد زیادی تغذیه انسان در مقیاس جهانی را بهبود بخشیده است. به منظور بررسی اثر آهن و روی بر جذب عناصر دو رقم از گندم، یک مطالعه مزرعه ای در استان مرکزی (ایران) در سال 15-2014 انجام شد. طرح آزمایشی مورد استفاده برای این تحقیق یک آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار بود. عامل ها دو رقم گندم شامل بک کراس روشن (V1) و لاین (V2) C-78-14، سه سطح آهن از Fe-EDDHA (سکسترین 138) شامل عدم استفاده از آهن (F0)، سولفات آهن (F1) و نانو (F2) Fe2O3 و سه سطح روی شامل عدم استفاده از روی (Z0)، سولفات روی (Z1) و نانو ZnO بودند. نتایج نشان داد که استفاده از نانوذرات افزایش پارامترهای مانند منیزیم، منگنز، مس، بور و کلسیم را باعث شده است. بالاترین سطح از عملکرد دانه با 5.13 تن در هکتار مربوط از لاین C-78-14 بدست آمده است.